Gdy w twoim życiu pojawi się dziecko…

Życie z dwójką małych dzieci to nie lada wyzwanie. Poza karmieniem i zmianą pieluszki co pół godziny u Małego Bąka, muszę jeszcze ugotować Małej Damie, która na wszystko mówi „ble” (jedno z niewielu słów, które tak ładnie wypowiada), nastawić pranie, bo to nigdy się nie kończy a mój mąż od zawsze bezwstydnie przyznaje się, że nie umie (choć tyle razy już to robił). Przysiadów też sobie nie żałuję, więc co krok po coś kucam, coś podnoszę, zanoszę do śmieci…

Jakiś czas temu byliśmy z Damą (Bączek jeszcze w brzuchu) u znajomego bezdzietnego małżeństwa. Mieszkanie wykańczali w tym samym roku co my, no ale u nich wiadomo… Sterylnie, monochromatycznie (biel i czerń zgodnie z trendami, i brak kolorowych zabawek w każdym kącie), tak jakoś spokojnie. No i oni też spokojni, trochę wydawali się znudzeni. Ona upiekła szarlotkę, on zrobił kawę z kapsułki, poopowiadali co słychać: głównie praca, może jakiś wyjazd do Azji, a jak wrócą to już pewnie pomyślą nad potomstwem, w końcu już parę lat po ślubie. I tu nagle on pyta, mina jego poważna z nutą przerażenia: jak wygląda dzień z takim małym dzieckiem? Milion obrazków przebiegło mi przez głowę. Chyba najśmieszniejszy w tym zapytaniu był jego wyraz twarzy kontrastujący z potokiem słów, które chciały się wylać z moich ust… Prawda jest brutalna, nie chcę ich zniechęcać. No bo co mamy mu powiedzieć. Jak to, jak wygląda? Zupełnie inaczej! Wyobraź sobie, że nie ma już leniwego niedzielnego popołudnia i trzygodzinnego posiedzenia z House of Cards. Dzień zaczynasz rano i nie ma zmiłuj, zaakceptuj, że nigdy w weekend nie pośpisz dłużej, no chyba że do ósmej… Pociesz się, że wciąż możesz pić tą samą dobrą kawę z ekspresu tylko, że zimną, no chyba że szybko pijesz. Monotonia – brak. Aktywność – 24h. Poziom zestresowania – jak sinusoida. Jeśli jesteś facetem to nagle uświadamiasz sobie że niesiesz swojej małej damie różowy plecaczek i wcale nie przeszkadza ci ten dziki róż, dość szybko uczysz się wiązać kucyki i warkocze i zakochujesz się na nowo. Poziom zmęczenia 100%, poziom satysfakcji 200%.

To chyba tak wygląda z dzieciakami. Życie z nimi nie jest łatwe ale z pewnością ciekawsze. I cieszę się że rosną i się zmieniają, to każdy nasz dzień czyni innym. Gdzieś na jakimś szczeblu szukam monotonii bo ją po prostu lubię, wydłubuję odrobinę czasu na własne rytuały, jak kąpiel, chwila z książką, piątkowy wieczór z mężem. Ale tak naprawdę, to muszę się poświęcić aby wychować to życie które stworzyliśmy, i zachować w tym wszystkim radość i beztroskę, nie myśleć o zmęczeniu.

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Najnowsze komentarze

    Archiwa

    O mnie

    Życie jest proste. Szczęście jest w naszej głowie. Wierzę, że w życiu wszystko zależy od nas samych, to my je kreujemy. Niczego nie szukam, bo mam wszystko. Czasem tylko trochę więcej słońca by się przydało.

    Obecnie moje życie jest przepełnione obowiązkami domowymi i opieką nad dwójką maluchów. I cieszę się, każdą chwilą, którą mogę spędzić w ten sposób. Życie jest piękne w każdym momencie.